Amidst disowned motherhood and orphaned childhood

 

 

21 comments for “Amidst disowned motherhood and orphaned childhood

  1. November 21, 2012 at 10:19 AM

    anaadharallayirunnittum anaadharaavunna kunjugalude balyam.athaanu keralam aayalum elsewhere aayalum ippol neridunna vere oru prasnam.mikkaavaarum ella idangalilum kuranju varunna aasayavinimayam kunjungale shariyayi ‘ariyan’ parentsineyo athu vazhi nerineyum samoohatheyum nannayi ariyaan kunjungaleyo praptharakkunnilla.ee vishayam aalochikkatha divasamilla.nithyena orupaadu mughangal kaanunnu.bhauthikamaayi ellam kunjungalkkum vendathilere nalki nammal samadhanikkunnu.pakshe nammal vendathu kodukkunnillennu oru nimisham koodi orkunneyilla..chilappol thonnum upekshikkappettavarkku aa oru realtyiye enkilum undallo kuttappeduthan ennu.pakshe parenthood ettavum valiya utharavaditham aanennu manassilaakaathathinu aare pazhikkum ?

    Btw,nanutha prabhathathile paneer thulli kaazhacha pole manassil thotta oru post.Cheers .

  2. November 21, 2012 at 10:44 AM

    i love my mother more than any other of this world. because i know that my birth and growing all only in the hand with my mother. i believe that heaven situated under the foot of every mothers.
    more than thousands of children in our nation living motherless. now we are the responsible person to motivate and care to live with success. lallettaa i appreciate you to write for our mothers. all best for your future life and films………..

  3. Veena K Nair
    November 21, 2012 at 11:27 AM

    തെരുവോരങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടുന്ന അമ്മമാരും കുഞ്ഞുങ്ങളും എന്നും മനസ്സില്‍ ഒരു നൊമ്പരമാണ് ……. നമുക്കുള്ള സൌകര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഭംഗിക്കുറവും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിന് രുചിയും പോരെന്നു കരുതുന്നവരാണ് നമ്മളില്‍ പലരും…….അപ്പോള്‍ ഇതൊന്നുമില്ലാതെ അലയുന്നവരെ സഹായിക്കാന്‍ കഴിയുക എന്നതൊരു പുണ്യം തന്നെയാണ്………..

  4. Sreejith S Menon
    November 21, 2012 at 12:45 PM

    An amazing post…Hope everybody gets this realization. I am sure this post will at least touch one heart and make a difference the way they see their surroundings…Thanks lalettan

  5. rakesh
    November 21, 2012 at 12:54 PM

    Laletta,

    Orphaned children & disowned mothers –
    point out that we are all collective failure(s) !!
    Its hard for us to accept the responsibility –
    we all have a role in all this – we are all lost
    wretched creatures running after fallacious things
    to create life. What will come out of that ??
    All these “pathetic” damages are our collective creation. First, we have to stop all this bragging !!
    We have to accept that we are all lost ghosts,
    thinking other wise.May be the very acceptance will change us ! May be when our lives move after correct values – unconditional love, magic of trust something beautiful will rise. This is not the story here in India alone, it is story every where – Brazil, Thailand – this story dominates all socities were “heart” has become insignificant.

    Thank you for your ‘heartful’ writing. Hope the pain in our hearts will give birth to a prayer and may be that prayer has an answer somewhere in the universe !!

    with love abundant,

    rakesh

  6. November 21, 2012 at 1:01 PM

    Dear laletta,
    Lalettande nombaram njan manassilakunnu..Aboorvam chilar mathrame ullu ee lokath bodhakularaayi pravirthikkunnavar.Swayam cheyyunna thettukal thiricharayathavar valare kuravaan..aganeyullavar swandham rakthabandangale polum vila kalpikkilla..eniittalle ssamoohathine kurichu avark vevalaadhi undavuga..njangale polullavar chindich vishamikugayum nissahayadhayode lokam nokikanga mathreme nivirthiyullu..Ellavarum sahakarichaal mathrame ee lokam marugayullu..ellavarkum adhin oru second polum samayamilla…oru nerathe bakshanathinum keerthikum vendi ulla parakkam paachal mathrame avasheshikunnullu..Pakshe avar samoohathiloode neridunna thadassangalkum prashnangalkum avarkum oru paggund enn aarum thirichariyunnilla..ee njan polum…

  7. GEETHA
    November 21, 2012 at 1:09 PM

    respected sir

    It is really true. both of them are more miserable.how can it overcome sir?.” sangadapedukayennallathe vere vazhiyilla”

    geetha

  8. Suresh Maddy
    November 21, 2012 at 1:36 PM

    Lalettan പറയുന്നത് വളരെ ശരിയാണ്. പക്ഷേ അതില് നിന്നും കടുപമേറിയ അനുവഭങ്ങള്, കഴിഞ്ഞതും പിന്നേ ഇന്നെതെയും തലമുറകള് അനുഭവിചിടുണ്ട്. എന്റെ അനുഭവത്തില് സ്വന്തം അമ്മമാരും അച്ഛനും പോലും സ്നേഹം നല്കാത്ത എത്രയോ കുട്ടികളേ എനിക്ക് അറിയാം. അവരെ കാണുമ്പോള് എനിക്ക് ഒത്തിരി വിഷമമുംണ്ടാകാറുണ്ട്. ഞാന് സാഹചര്യിം അനുസരിച്ച് അവരെ സഹായിക്കാറുണ്ട്. എത്രയൊക്കെ ആയിരുന്നാലും മാതാപിതാക്കളുടെയ് സ്നേഹം പോലെ വരില്ല നമ്മളുടെ സ്നേഹം. . ചിലപ്പോള് ഞാന് ചിന്തിക്കാറുണ്ട്, ദൈവം ഇങ്ങനെത്തെ വികൃതികള് എന്തിനാണ് കാട്ടുന്നത് എന്ന്. എനിക്കും ഒരു വയസ്സായ അമ്മയുണ്ട്. വീട്ടില് ഒത്തിരി പ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടെങ്ങിലും, എനിക്ക് കഴിയാവുന്നിടത്തോളം ഞാന് അമ്മേ ഒത്തിരി സ്നേഹികാറുണ്ട്. നമ്മുക്ക് ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിക്കാം, ഇങ്ങനത്തെ അവസ്ഥ ഇനി ആര്ക്കും അനുവധിക്കാതിരിക്കാന്………….

  9. Syam
    November 21, 2012 at 2:16 PM

    You are absolutely right laletta. Pakshe eppozhum enikku manasilakatha karyam, nonthu petta oru ammayeyum, kastapettu valarthiya oru achaneyum thallikalayan mathram enthu karyamanu namukkundavunnathu ennanu. Amma enna vikarathe thallikalayunnvar alochikkunnilla nale avareyum athupole arenkilum thallikalyumennu.

    Lalettanu abimanikkam, ee blogile varikal vayikkunna ellavarudeyum ullil oru spark veezhthan kazhingu ennu. Kuranga paksham avarenkilum avarudeyum avarkku chuttilumullathumaya ella achan-amma mareyum kuttikaleyum akamazhingu snehikkatte enna prarthanayode…

  10. Manoj
    November 21, 2012 at 2:20 PM

    Orphaned kids & abandoned/disowned parents:
    It would be good if more and more people/organizations try to bring such unfortunate people together under the same roof. This would mean an orphan child has someone to call as ‘amma’ rather than being with some paid-employees of an orphanage. Also, an abandoned mother can re-live the joy of bringing up a child all over again. Of course, it needs immense support from the slightly more fortunate souls like us. I know there are such insitutions already doing this.

    Last but not the least, what can we do to prevent such precious kids and affectionate mothers being abandoned in the first place? It is not someone else’s problem. The society with innocent people suffering from the stigma of rejection can do a lot rather than merely watch such innocent people drifting to anti-social ways.

    As usual, beauiful handwriting to match the thought-provoking contents. Thank you Lalettaa..
    A wake-up call indeed..!

  11. November 21, 2012 at 3:29 PM

    Very nice and emotional! I loved your writing..!

  12. November 21, 2012 at 6:26 PM

    Dear ലാലേട്ടന്‍,
    ലാലെട്ടന്ടെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സിലാകുന്നു …. അപൂര്‍വ്വം ചിലര്‍ മാത്രമെ ഉള്ളൂ ഈ ലോകത്ത് ബോദാകുലരായി പ്രവൃത്തികുന്നവര്‍. സ്വയം തെറ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നവര്‍ വളരെ കുറവാണ്‍….അഗനെയുള്ളവര്‍ സ്വന്തം രക്തബന്ധങ്ങളെ പോലും വില കല്പിക്കില്ല ..എന്നിട്ടല്ലെ സമൂഹത്തെ കുറിച്ചവര്‍ക്ക്‌ വേവലാധി ഉണ്ടാവുഗ …ഞങ്ങളെ പോലവര്‍ ചിന്തിച് വിഷമിക്കുകയും നിസ്സഹായധയോടെ ലോകം നോകികാണ്ക മാത്രമേ നിവര്‍ത്തി യുള്ളൂ …ആര്‍കും ഒരു നിമിഷം പോലും സമയമില്ല ..ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനും കീര്‍ത്തിക്കും വേണ്ടി ഉള്ള പരക്കം പാച്ചല്‍ മാത്രമേ അവശേഷികുന്നുല്ലു..പക്ഷെ അവര്‍ സമൂഹത്തിലൂടെ നേരിടുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍കും പ്രശ്നങ്ങള്‍കും അവര്‍ക്കും ഒരു പങ്കുണ്ടെന്ന്‍ അവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല …ഈ നാം പോലും ..

  13. george
    November 21, 2012 at 7:32 PM

    vasthavam aya kareyam anu but ennu parents ulla kutikalku polum thankaludey achan ammamarudey paricharanam ketunundo ennu doubt anu jeevitha thirakukalku edaele swantham kutikal palaporum boarding ele valichu eriya pedunnu , athu thanaya pala manasika thakarchakalkum karanam , athu pinedu , prayamaya achan ammamarey vritha sanathathil ethikunu

  14. Jinoj S
    November 21, 2012 at 8:50 PM

    Very true…

  15. mithu
    November 21, 2012 at 9:11 PM

    Are u a good dad,Mr.Mohanlal?

  16. prejith
    November 21, 2012 at 9:39 PM

    angayude ee valiya manasinnu munnil ente kannukal nanayunnu…..

    its touch’s u r heart i can feel it

    we proud we are fan of a real natural human being

    love u lalettaa……….

  17. jobish
    November 22, 2012 at 12:17 AM

    love u laletta love to read u r thoughts

  18. 4u
    November 22, 2012 at 12:32 AM

    ലാലേട്ടാ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം കയ്യക്ഷരത്തെ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു 🙂

  19. anagha gopal
    December 18, 2012 at 5:14 PM

    In this blog we can see your mind,your feelings,love and humanity and I understood why all loves U…Dear Brother,i feel proud of U .No words to express.I promise u Etta I will see those children&mothers as my own… and will help them as possible by me…U Remind us that ‘WE ARE ALL ONE’Their pains&sorrows are ours too… My Love&Prayers are always with u Laletta…

  20. Aravind
    December 18, 2012 at 7:58 PM

    Hello Laletta,

    My name is Aravind from UK. My wife is a malayali. Njaan malayalam samsarikka padichu kondirukayaanu… ningalda cinemakkal ellam kaanarundu… nadodikaatu, 6m thampuran, spirit, naran ellaam adpoli… pakshey enikk malayalam vaagika ariyilla…english translation irundha kollam…i am a big fan of u…continue your good work…

    Thanks
    Aravind & Anitha

Comments are closed.